Հայոց լեզուն վայել է հզոր ու խրոխտ ազգի և պետության. հենց մեր մայրենին է պարտադրում լինել այդպիսին. իրանագետ

Իրանագետ Վարդան Ոսկանյանի տելեգրամյան գրառումը.

Թեհրանում և Շիրազում անցկացված Իրանագիտության միջազգային գագաթնաժողովի կուլիսներում հնչող տարբեր լեզուների հնչողությանը ուշադրություն դարձրած՝ իրանցի լեզվաբան գործընկերներիցս մեկի հետ եմ զրուցում և լսում նրա կարծիքը հայերենի մասին՝ «Շատ մեղեդային ու ականջի համար հաճելի, բայց միևնույն ժամանակ խրոխտ լեզու է հայերենը»։

Սեփական փորձից գիտեմ, որ որևէ լեզվով խոսողը չի կարողանում գնահատել տվյալ լեզվի հնչողությունը, բայց բազմիցս եմ ինքս ինձ բռնել այն մտքի վրա, որ մեր լեզուն իրոք հզորագույն և հարուստ մի համակարգ է, իսկ մեր մեծերի կողմից դրա գրական մշակումն ու ազնվականացումն՝ ուղղակի հոյակապ։

Հայոց լեզուն իրոք վայել է արժանապատիվ, հզոր և խրոխտ ազգի և պետության, ուստի հենց մեր մայրենին ևս պարտադրում է լինել այդպիսին, և փոխելով իրողությունները, մերժել բարբարոսական տարերքի առջև կքվելու և նվաստանալու ցանկացած «առաջարկ»։