Հայկական ֆուտբոլի ռահվիրաների արածն ու հատկապես չարածը

Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան ղեկավարող անձինք տարիներ շարունակ (որոշակի ընդհատումներով) աշխատել են հայկական ֆուտբոլում և ըստ իրենց՝ քաջ գիտակցում են խնդիրները և իրենց թղթապանակներում և նույնիսկ գրպաններում ունեն լուծումները։

Նրանց հեղափոխական լուծումներին անդրադառնալու կարիք չկա։ Ֆուտբոլը սիրում է փաստեր և թվեր։ Փաստ է, որ Հենրիխ Մխիթարյանը հավաքականում չէ, իսկ 0-ն և 9-ը թվեր են... հատկապես 0-ն, որը այս պարոնների օրոք «Armenia»-ի կողքը հաճախ է գրվում։

ՀՖՖ-ի ստորոտներից գագաթ նրանց բարձրանալը «շռնդալից» էր... նրանք խոստացան ազգային մարզադաշտ, ավելի ուժեղ ազգային հավաքականներ, ազգային ֆուտբոլի զարգացում... փոխարենը հայկական ֆուտբոլին պատուհասեցին ազգային խայտառակություն։ Նրանք իսկույն գծեցին բաժանարար գծեր և հայկական ֆուտբոլային ընտանիքը բաժանեցին երկու մասին՝ ազգային յուրայիններ և նեղ շրջապատի որակումներով՝ «ֆուտբոլին վնաս հասցնողներ, ազգային ֆուտբոլի իմիջի վրա բացասաբար ազդողներ»։

Այս ամենը ուղղակի չէր կարող բացասաբար չազդել բուն հայկական ֆուտբոլի վրա։ Մելիքբեկյան և Նիկողոսյան Արմենների օրոք Հայաստանի երիտասարդական հավաքականը վերածվել է Հայաստանի պարտության հավաքականի։

Ներկայացնում ենք ֆեդերացիայի ներկայիս ղեկավարության օրոք Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի հանդիպումների արդյունքները. 11 խաղ, 1 հաղթանակ, 10 պարտություն...



Դե իսկ, մեր համաքաղաքացիներին էլ հարկ չկա հիշեցնել, որ Երևանում նոր մարզադաշտ չկա. եթե մեկնարկեր շինարարությունը, նրանք անպայման այդ մասին կիմանային...

ՀՖՖ-ն վայելում է ՀՀ իշխանությունների անվերապահ աջակցությունը. չէ՞ որ նրանք ընկերներ են։ Սակայն ընկերություն անելով՝ հայկական ֆուտբոլ չեն զարգացնում, ընկերություն անելով՝ հայկական ֆուտբոլը բերում, հասցնում են այս ողբալի մակարդակին։ Իզուր չէ ասված՝ ֆուտբոլը պետության հայելին է. այստեղ էլ մեղավոր են բոլորը, բացի ներկաներից։ Դե պարոններ, բացեք յուրայինների կայքերը, կարդացեք ձեզահաճո նյութերը, այնուհետև բացեք փոքր ու միջին մարզադաշտեր և յուրային մարզիչների հետ կրթեք պարտվողների... պարտվողների և իրենցից գոհ մնացողների. քանի որ դուք էլ եք այդպիսին...

Արման Առաքելյան