Հայաստանի բիզնես միջավայրում հանրային ուշադրության կենտրոնում են հայտնվել նախկին բարձրաստիճան պաշտոնյաների ընտանիքների հետ փոխկապակցված ընկերությունների ֆինանսական խնդիրներն ու դատական գործընթացները։ Պաշտոնական պետական ռեգիստրների և դատական ակտերի համադրությունը թույլ է տալիս պատկերացում ունենալ ԱԱԾ նախկին տնօրեն Արթուր Վանեցյանի որդու՝ Արտյոմ Վանեցյանի հետ կապված ընկերությունների ստեղծման, խոշոր վարկավորման և դրան հաջորդած սնանկության գործընթացների ժամանակագրությունը։
Ըստ ՀՀ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի տվյալների՝ 2022 թվականի հունիսի 8-ին գրանցվել է «ԲՈՒՐՈՒՆԴՈՒԿ» ՍՊԸ-ն։ Հիմնադրումից ընդամենը 20 օր անց՝ 2022 թվականի օգոստոսի 26-ին, ընկերության 100% բաժնեմասերի ուղղակի և անուղղակի սեփականատեր (իրական շահառու) է դարձել Արտյոմ Արթուրի Վանեցյանը։

Բնակչության պետական ռեգիստրի տվյալների համաձայն՝ 2001 թ. ծնված Արտյոմ Վանեցյանը հանդիսանում է ԱԱԾ նախկին տնօրեն Արթուր Վանեցյանի որդին և գրանցված է հոր հետ նույն հասցեում (ք. Երևան, Բաղրամյան փողոց)։ Ընկերության 100% շահառու դառնալու պահին նա եղել է 20 տարեկան։

«ԲՈՒՐՈՒՆԴՈՒԿ» ՍՊԸ-ի շահառուների փոփոխությանը զուգահեռ, դրա հետ փոխկապակցված և նույն բիզնես շղթայում գտնվող «Գրանդ Մուլինո» ՍՊԸ-ն մտնում է խոշոր ֆինանսական գործարքների մեջ։
Այսպես․ 2022 թվականի օգոստոսի 4-ին «Գրանդ Մուլինո» ՍՊԸ-ն «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ-ի (ներկայիս՝ «Ամիօբանկ») հետ կնքում է վարկային համաձայնագիր՝ ստանալով 3 000 000 ԱՄՆ դոլար վարկ՝ մինչև 2032 թվականը մարման ժամկետով, իսկ 2022 թվականի օգոստոսի 18-ին նույն ընկերությունը բանկից ստանում է ևս 70 000 000 ՀՀ դրամի վարկային միջոցներ և կնքում օվերդրաֆտի (հաշվի գերածախսի) պայմանագիր։

Դատական փաստաթղթերի վերլուծությունը բացահայտում է մի ուշագրավ հանգամանք. վարկային միջոցների ստացումից շատ կարճ ժամանակ անց ընկերությունում սկսվում է ֆինանսական ճեղքվածք, և այն դադարում է կատարել վճարումները։ Օվերդրաֆտի գծով վճարումների ուշացումները սկսվել են 2022 թ. օգոստոսի 24-ից (օվերդրաֆտի պայմանագրից ընդամենը 6 օր անց), իսկ 3 միլիոն դոլարի մեծ վարկի ժամկետների խախտումը՝ 2022 թ. սեպտեմբերի 22-ից (ստանալուց 1.5 ամիս անց)։ Պարտապան ընկերությունը դատական կարգով չի վիճարկել բանկի ներկայացրած պարտավորությունները, ինչը վկայում է ֆինանսական խնդիրների փաստացի ընդունման մասին։

Սնանկության գործընթացի շրջանակներում դատարանի կողմից հաստատված պարտատերերի պաշտոնական ցուցակը ցույց է տալիս, որ «Գրանդ Մուլինո» ՍՊԸ-ի ֆինանսական խնդիրները չեն սահմանափակվել միայն բանկային վարկերով։ Ընկերությունը խոշոր պարտքեր է կուտակել ինչպես պետության, այնպես էլ բիզնես գործընկերների հանդեպ.
«Ամիօբանկ» ՓԲԸ (նախկին Հայբիզնեսբանկ)՝ ավելի քան 3.22 միլիոն ԱՄՆ դոլար և շուրջ 85.5 միլիոն դրամ (ներառյալ չփակված օվերդրաֆտը, տոկոսներն ու տույժերը)։
ՀՀ Պետական եկամուտների կոմիտե (ՊԵԿ)՝ երկու առանձին պահանջներով՝ 8.8 միլիոն դրամ և 9.9 միլիոն դրամ չվճարված հարկային պարտավորություններ։
Մասնավոր բիզնես գործընկերներ՝ «ԱԳԱ ԼՈԳԻՍՏԻԿ» ՍՊԸ (147.2 միլիոն դրամ), «ՖԱՐԻՆԻ» ՍՊԸ (90.3 միլիոն դրամ) և «Վլադ Հակոբյանի անվան «Համակցված կերերի գործարան»» ՓԲԸ (9.8 միլիոն դրամ)։

Քանի որ վարկառու հանդիսացող «Գրանդ Մուլինո» ՍՊԸ-ն չի ունեցել բավարար միջոցներ միլիոնավոր դոլարների պարտքերը փակելու համար, գործընթացը տեղափոխվել է գրավադրված գույքերի դաշտ։ Գործարքի 3-րդ կողմ հանդիսացող՝ Արտյոմ Վանեցյանի «ԲՈՒՐՈՒՆԴՈՒԿ» ՍՊԸ-ին պատկանող խոշոր անշարժ գույքը բանկի պահանջով հանվել է սնանկության աճուրդի։
Գույքը հանդիսանում է արտադրական մեծ համալիր՝ տեղակայված ք. Երևան, Էրեբունի, Արին-Բերդի փողոցի 5-րդ նրբանցքի 10/1 հասցեում, որը ներառում է՝ 6677.8 քմ մակերեսով արդյունաբերական նշանակության հողամաս, և 5129.5 քմ ընդհանուր մակերեսով արտադրական շինություններ ու արտադրամասեր։

Այս հսկայական ակտիվի վաճառքի մեկնարկային գինը սահմանվել էր 672 100 000 դրամ։ Այս գույքի օտարումը հստակ ցույց է տալիս, որ ընկերության ձախողված ֆինանսական քաղաքականության արդյունքում Վանեցյանների ընտանիքի տնօրինած բիզնեսը կորցրել է իր հիմնական արտադրական հզորությունները։
Թեև 2024 թվականին ընթանում էր գույքի բռնագանձման գործընթացը, խնդիրները դրանով չեն ավարտվել։ 2025 թվականի նոյեմբերի 25-ին Սնանկության դատարանում արդեն ՀՀ ՊԵԿ-ի դիմումի համաձայն հարուցվել է նոր վարույթ, և վիճակահանությամբ ընկերության ժամանակավոր կառավարիչ է նշանակվել Արամայիս Իսպիրյանը։ Սա նշանակում է, որ ընկերությունը հարկային մարմինների կողմից պաշտոնապես դիտարկվում է որպես չվճարունակ սուբյեկտ։