Լռակյաց շարժիչ, որին չի կարելի անջատել․ ինչու՞ է 37-ամյա Մխիթարյանը կենսականորեն կարևոր Ինտերի համար

«Ինտերի» կիսապաշտպան Հենրիխ Մխիթարյանն ընթացիկ մրցաշրջանում Ա Սերիայում դեռևս միայն մեկ հանդիպման է մասնակցել՝ ստանալով 6.90 գնահատական: Միևնույն ժամանակ, միլանյան ակումբը 2026/27 մրցաշրջանը մեկնարկել է աներևակայելի տեմպով՝ 4 խաղում տոնելով 4 հաղթանակ և վաստակելով առավելագույն 12 միավոր: Հունվարին իր 37-ամյակը նշած հայ վետերանը ներկայումս գտնվում է Կրիստիան Կիվուի ռոտացիայի եզրագծին՝ մի ժամանակահատվածում, երբ «Ինտերն» ավելի լավ մարզավիճակում է, քան առաջնության գրեթե ցանկացած այլ թիմ:

Իրավիճակը, սակայն, պահանջում է օպերատիվ լուծումներ: «Ռոմայի» դեմ կայանալիք բարդ արտագնա խաղում Հաքան Չալհանօղլուի բացակայության պատճառով Կիվուի ընտրությունը դաշտի կենտրոնում զգալիորեն սահմանափակվում է, իսկ Մխիթարյանի դերը՝ երկրորդականից վերածվում պոտենցիալ վճռորոշի: Նման պրոֆիլի խաղացողը՝ փորձառու, տեխնիկապես գրագետ և նվազագույն ֆիզիկական ծախսով խաղը կարդալու ունակությամբ, շատ ավելի արժեքավոր է դառնում հենց այն պահին, երբ թիմի պահեստայինների նստարանի խորությունը փորձության է ենթարկվում:

Արհեստական բանականության կողմից տրված 74/100 ընդհանուր վարկանիշն արտացոլում է այն փաստը, որ Մխիթարյանը շարունակում է չափազանց օգտակար լինել բարձրագույն մակարդակում, անգամ եթե այլևս այն գերիշխող ուժը չէ, ինչ նախկինում էր: 37 տարեկանում սա ոչ թե քննադատություն է, այլ նրա տված օգուտի հստակ նկարագրություն: Հենրիխը երբեք չի եղել այն տիպիկ «բոքս-թու-բոքս» կիսապաշտպանը, որը վիճակագրություն է հավաքում զուտ ֆիզիկական ներկայության հաշվին: Նրա գլխավոր զենքը մշտապես եղել է դիրքային ինտելեկտն ու տեխնիկական հուսալիությունը. որակներ, որոնք տարիքի հետ շատ ավելի լավ են պահպանվում, քան արագությունն ու բարձր պրեսինգը:

Մրցաշրջանի մեկնարկի թվերը վկայում են «Ինտերի» կոլեկտիվ արդյունավետության մասին՝ խփած 13 և բաց թողած 6 գնդակ չորս խաղում: Այս պաշտպանական ցուցանիշը հուշում է, որ Կիվուի կառուցած կառույցն անխափան աշխատում է: Այդ հաղթական շարքում Մխիթարյանի միակ հանդիպումը գոլով կամ գոլային փոխանցմամբ չի աչքի ընկել, սակայն վաստակած բարձր բալերը փաստում են, որ նա իդեալականորեն տեղավորվել է լավ կազմակերպված համակարգում՝ չխախտելով թիմային մեխանիզմի աշխատանքը:

Թուրք կիսապաշտպանի բացակայությունը ստեղծում է նոր իրականություն: Առանց Չալհանօղլուի, ով խարսխում է «Ինտերի» կենտրոնը, Կիվուն ստիպված է վերաբաշխել պարտականությունները: Ազատ տարածություններ գտնելու Մխիթարյանի ունակությունը և ճնշման տակ գնդակը պահպանելու վարպետությունը նրան դարձնում են հիանալի տարբերակ՝ այդ բեռի մի մասն իր վրա վերցնելու համար, թեև «Օլիմպիկոյում» կայանալիք խաղի տակտիկական պահանջները լուրջ փորձություն կլինեն նրա ֆիզիկական հնարավորությունների համար:

Կարիերայի այս փուլում Մխիթարյանն այլևս այն ֆուտբոլիստը չէ, որի շուրջ «Ինտերը» կառուցում է իր ամբողջ խաղը: Նա այն խաղացողն է, որին օգտագործում են վիրաբուժական ճշգրտությամբ. ռեսուրս, որը պետք է խելամտորեն կառավարել, ոչ թե սպառել: Կիվուի առջև ծառացած հարցն այն չէ՝ կարո՞ղ է արդյոք Մխիթարյանը դեռ օգուտ տալ, այլ այն՝ արդյո՞ք տվյալ խաղն ու պահը պահանջում են հենց այն, ինչ առաջարկում է հայ ֆուտբոլիստը: Եվ «Ռոմայի» դեմ խաղում, երբ կազմի ռեսուրսները սուղ են, այս հարցի պատասխանը կարող է միանշանակ «այո» լինել:

Armsport