10000 դրամով ես մի շաբաթվա ուտելիք կարող էի գնել, բայց թոռնիկիս տարա սահադաշտ

Oragir.News-ին դիմել է մի կին և պատմել, որ իր երկկողմանի ծնողազուրկ թոռնիկին տարել է սահադաշտ՝ ոչ պրոֆեսիոնալ, պարզապես մի փոքր սահելու, սակայն մարզչի պարտադիր միջամտությամբ, քանի որ երեխան առաջին անգամ էր սահադաշտում։

«Ասացին՝ մեկ ժամը 10․000 դրամ։ Զարմացա։ Երեխաս երաժշտական դպրոցն է ավարտել՝ ամսական 8000 դրամով, պարայինն է ավարտել՝ էլի 8000 դրամով։ Իսկ այստեղ մեկ ժամն արժե 10000 դրամ։ Այդ ինչ աստղաբաշխական թվեր են»,-ասում է կինը։

10.000 դրամի մեջ չմուշկներն էլ ներառված չէին. «Չմուշկները դասընկերուհուց ենք վերցրել։ Եթե չունենայինք, պիտի վճարեի արդեն 15.000 դրամ»։

Տատիկը նշում է, որ ինքը չի կարող իր թոռնիկին կրկին տանի, չնայած որ շատ է ուզում.

«Այդ 10000 դրամով ես մի շաբաթվա տան ցուցակում բան կարող էի ավելացնել, բայց թոռնիկիս խնդրանքը կատարեցի։ Հիմա էլի ուզում է գնալ, բայց ես ի վիճակի չեմ վճարել»։

Նա ընդգծում է, որ երեխան զեղչի որևէ իրավունք չունի, չնայած սոցիալական ծանր կարգավիճակին․

«Թոռնիկս երկկողմանի ծնողազուրկ է։ Մենք երկուսով ենք։ Բայց ոչ մի զեղչ չկա։ Եթե երեխան ուզում է իր կյանքում ինչ-որ բան լրացնի, չի կարող»։

Oragir.News-ի կողմից Հայաստանի տարբեր սահադաշտեր զանգահարելու արդյունքում պարզվել է, որ սահելու մեկ ժամը 2000–3000 դրամ է, իսկ մարզչի հետ գումարվում է 4000–5000 դրամ։

Սակայն առաջին անգամ սահող երեխային առանց մարզչի թողնելը վտանգավոր է։

Թեմայի շուրջ Oragir.News-ը զրուցել է Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության մամուլի խոսնակ Նվեր Կոստանյանի հետ, ով նշել է․

«Սա իմպերատիվ կարգավորվող ոլորտ չէ։ Սահադաշտը մասնավոր բիզնես է, և սեփականատերը կարող է ինքնուրույն սահմանել իր գնային քաղաքականությունը։ Սա պետության կողմից առաջարկվող ծառայություն չէ, այլ վճարովի մասնավոր ծառայություն»։

Այստեղ հարցն այլ է։ Ի՞նչ անի չմուշկներով սահել ցանկացող երկկողմանի ծնողազուրկ երեխան, գուցե ժամանա՞կն է, որ սահադաշտի տերերն ու իշխանությունները սոցիալական պատասխանատվություն ստանձնեն և արտոնություններ սահմանեն սոցիալապես խոցելի խմբերի երեխաների համար, որ սահադաշտում սահելը անհասանելի շքեղություն չհամարվի բնակչության մի մասի համար։