Ստեփանակերտի պայթյունի զոհերի ընտանիքները արցախցիների ամենաշատ անտեսված ու խոցված հատվածն է. Բեգլարյան

Արցախի նախկին պետնախարար Արտակ Բեգլարյանը գրում է․

«Երկու տարի առաջ այս օրը դժոխային էր Արցախում՝ Ստեփանակերտի բենզինի պահեստի պայթյունի պատճառով:

219 անձի զոհվելու, 22/23-ի անհայտ կորելու և շուրջ 300-ի վիրավորվելու պատճառ դարձած պայթյունը համաշխարհային մասշտաբի աղետ էր՝ ի լրումն ադրբեջանական ահաբեկչության ու բռնի տեղահանման ցեղասպանական պայմանների:

Այժմ այդ զոհերի ընտանիքները, թերևս, արցախցիների ամենաշատ անտեսված ու խոցված հատվածն է: Բացի հոգեբանական ծանրագույն տրավմաներից, նրանք կորցրել են իրենց կերակրողին (շատ դեպքերում՝ կերակրողներին), այժմ ոչ մի կարգավիճակ չունեն Մայր Հայաստանում, այդ հանգամանքով պայմանավորված ոչ մի լրացուցիչ աջակցություն չեն ստացել, իսկ անհայտ կորածների ճակատագրերի պարզման ուղղությամբ էլ ոչինչ չի արվել:

Թեև իշխանական բուրգում տաքուկ նստածները շատ լավ գիտեն այս հիմնախնդիրների մասին, բայց համառորեն աչք են փակում դրանց հանդեպ և խորացնում մարդկանց տառապանքները:

Հայաստանի նորմալ իշխանությունները այս թեմայով պետք է առնվազն հետևյալ գործողությունները կատարեին՝

Բոլոր զոհերին տան զոհվածի կարգավիճակ կամ գոնե նոր կարգավիճակ, օրինակ՝ Արցախի ժողովրդի ցեղասպանության (կամ էթնիկ զտման) զոհի կարգավիճակ: Նույնը պետք է արվի վիրավորների մասով:

Բոլոր զոհերի ընտանիքներին ապահովեն համապատասխան ու շարունակական սոցիալական երաշխիքներով և առողջապահական ծառայություններով:

Բավարար քայլեր ձեռնարկեն անհայտ կորածների ճակատագրերի պարզման ուղղությամբ՝ քննարկելով բոլոր վարկածները և հատկապես հարազատների կողմից ներկայացվող փաստերը:

Պատշաճ ու համակողմանի հետաքննություն անցկացնեն դեպքի բոլոր հանգամանքները պարզելու և մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով»: