Տունդ ձրի էլ տաս, մարդիկ չեն ուզե. Ալվար գյուղը դատարկվում է

Ամասիա համայնքի Ալվար (նախկին անվանումը՝ Դուզքենդ) գյուղը Գյումրիից գտնվում է 44 կմ հեռավորության վրա: Գյուղը համարվում է ծերացող, որովհետև ծնունդները քիչ են, տարեցտարի գյուցից գնացողներն են շատացել։

Ալվարում ձմեռները սաստիկ են, այստեղ սովորաբար ձմեռը 5-6 ամիս է տևում։ Գյուղի բնակչության նախնիների մի մասը 1828-30 թթ. գաղթել է Արևմտյան Հայաստանի Բասեն գավառից և Կարսի մարզից: Համայնքում հիմնականում բնակվել են ադրբեջանցիներ:

1988-1989 թթ. հայ-ադրբեջանական հակամարտության տարիներին տեղի ադրբեջանցիները տեղափոխվել են Ադրբեջանի Հանրապետություն և այստեղ վերաբնակվել են հայ ընտանիքներ:

Գյուղում խնդիրները շատ են, բնակիչներն կատակով ասում են` «Ըստեղ գուզես տունդ ձրի տուր, չեն ուզե...ապրելու տեղ չէ, ճամփա չկա, տրանսպորտ չկա»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում ասում են գյուղացիները։

Գյուղը քաղաքից կտրված է, ճանապարհները քանդված են։ Տաքսիները բարձր գներով ու մեծ դժվարությամբ են գյուղ մտնում։ Գյուղացիները չեն խոսում խնդիրներից, որովհետև այդ խնդիրներին լուծում առաջարկող չկա։ Ալվարում ջուր չկա, գազաֆիկացում չկա։ Հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն է, որը ևս էլ եկամտաբեր չէ։

Oragir.News-ի տեսախցիկն է ֆիքսել ծերացող ու դատարկվող, սարի փեշին ծվարած փոքրիկ Ալվար գյուղը։

Տեսանյութ։