Փարաջանովը հետևում էր սեփական հուղարկավորությանը. Յուրի Մեչիտովի 11 տարիները ռեժիսորի կողքին
Յուրի Մեչիտովը Սերգեյ Փարաջանովին ամենից շատ լուսանկարած, նրա մասին գիրք ու ֆիլմ հեղինակած անձն է, ով սակայն իրեն Փարաջանովի անձնական լուսանկարիչը չի համարում։
«Ես երբեք ինձ չեմ համարել Փարաջանովի անձնական լուսանկարիչը։ Պատահեց այնպես, որ 1978 թվականի նոյեմբերին ծանոթացա նրա հետ, և դա համընկավ այն ժամանակաշրջանի հետ, երբ շատ էի տարվել լուսանկարչությամբ։ Առաջին ցուցահանդեսս արեցի 1979-ի ապրիլին։ Այդ պահից սկսած լուսանկարում էինք միասին, և Փարաջանովը դարձավ բացառիկ կերպար՝ ոչ միայն որպես մարդ, այլև որպես լուսանկարչության օբյեկտ։ Ամեն ինչ, ինչ կապված էր նրա շուրջ տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ, ինձ ամբողջովին կլանեց։ Ստացվեց այնպես, որ կարելի է ասել՝ ես դարձա նրա անձնական լուսանկարիչը, թեև նա ինձ աշխատավարձ չէր տալիս։ Բայց նա ինձ տվեց ավելի շատ բան։ Նա ինձ օգնեց ոչ միայն պահը որսալ, այլև սկսել բեմադրել կադրերը։ Այդ պահից ես դարձա ինչ-որ իմաստով ռեժիսոր։ Նա ինձ սովորեցրեց լինել հանդուգն՝ լավ իմաստով»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է Մեչիտովը։
Մեչիտովի խոսքով՝ իրենք միասին անցկացրել են մոտ 11 տարի՝ սկսած 1978-ի նոյեմբերից․ «Վերջին անգամ նրան տեսել եմ 1990-ի ապրիլի 18-ին։ Բայց դա արդեն շփում չէր, նա հիվանդ էր, և շուտով տեղափոխվեց Փարիզ։ Բայց բուժումը, ինչպես հաճախ լինում է, ավարտվեց մահվամբ»։
Լեգենդար լուսանկարիչը նաև գիրք է հրապարակել Փարաջանովի մասին։ «Ես 2009-ին ստեղծեցի մեծ գիրք՝ ռուսերենով։ Երբ հասկացա, որ ուզում եմ գիրք ստեղծել, ինձ շատ օգնեց ռեժիսոր Լևոն Գրիգորյանը, որը առաջարկեց անունը՝ «Սերգեյ Փարաջանով. Երկխոսության քրոնիկոն»։ Երբ անուն չկար, դժվար էր կառուցվածքը պատկերացնել։ Գրքի հայերեն տարբերակը դեռ չկա, բայց եթե հայերը ուզենան, կարող են թարգմանել։
Այդ գիրքը իմ հպարտությունն է, հատկապես՝ նախաբանն ու վերջաբանը։ Ես երբեք չէի գրի, միայն լուսանկարում էի։ Բայց երբ սկսեցի նայել լուսանկարները, սկսեցի մտածել ու գրել»։
Մեչիտովը խոսել է նաև իր գրքի մի լուսանկարի մասին՝ Փարաջանովի հուղարկավորությունից․ «20 տարի անց այդ նկարում պատահաբար նկատեցի դեմք, որը շատ նման էր Փարաջանովին՝ ծառի վրա նստած։ Ես անգամ գնացել էի այդ պանթեոն, խոսել մարդկանց հետ, պարզել, որ այնտեղ իսկապես ծառեր են եղել, հետո կտրել են։ Միտքը, որ ինչ-որ մեկը ծառից հետևում էր հուղարկավորությանը, իհարկե նման է իրականությանը, բայց ինձ ավելի շատ դուր է գալիս, որ նա իսկապես հետևում էր իր հուղարկավորությանը ու ասում՝ «Սխալ եք անում, մարդիկ»։ Դա նրան բնորոշ էր։ Նրա շուրջ միշտ միստիկա կար»։
«Ես երբեք ինձ չեմ համարել Փարաջանովի անձնական լուսանկարիչը։ Պատահեց այնպես, որ 1978 թվականի նոյեմբերին ծանոթացա նրա հետ, և դա համընկավ այն ժամանակաշրջանի հետ, երբ շատ էի տարվել լուսանկարչությամբ։ Առաջին ցուցահանդեսս արեցի 1979-ի ապրիլին։ Այդ պահից սկսած լուսանկարում էինք միասին, և Փարաջանովը դարձավ բացառիկ կերպար՝ ոչ միայն որպես մարդ, այլև որպես լուսանկարչության օբյեկտ։ Ամեն ինչ, ինչ կապված էր նրա շուրջ տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ, ինձ ամբողջովին կլանեց։ Ստացվեց այնպես, որ կարելի է ասել՝ ես դարձա նրա անձնական լուսանկարիչը, թեև նա ինձ աշխատավարձ չէր տալիս։ Բայց նա ինձ տվեց ավելի շատ բան։ Նա ինձ օգնեց ոչ միայն պահը որսալ, այլև սկսել բեմադրել կադրերը։ Այդ պահից ես դարձա ինչ-որ իմաստով ռեժիսոր։ Նա ինձ սովորեցրեց լինել հանդուգն՝ լավ իմաստով»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է Մեչիտովը։
Մեչիտովի խոսքով՝ իրենք միասին անցկացրել են մոտ 11 տարի՝ սկսած 1978-ի նոյեմբերից․ «Վերջին անգամ նրան տեսել եմ 1990-ի ապրիլի 18-ին։ Բայց դա արդեն շփում չէր, նա հիվանդ էր, և շուտով տեղափոխվեց Փարիզ։ Բայց բուժումը, ինչպես հաճախ լինում է, ավարտվեց մահվամբ»։
Լեգենդար լուսանկարիչը նաև գիրք է հրապարակել Փարաջանովի մասին։ «Ես 2009-ին ստեղծեցի մեծ գիրք՝ ռուսերենով։ Երբ հասկացա, որ ուզում եմ գիրք ստեղծել, ինձ շատ օգնեց ռեժիսոր Լևոն Գրիգորյանը, որը առաջարկեց անունը՝ «Սերգեյ Փարաջանով. Երկխոսության քրոնիկոն»։ Երբ անուն չկար, դժվար էր կառուցվածքը պատկերացնել։ Գրքի հայերեն տարբերակը դեռ չկա, բայց եթե հայերը ուզենան, կարող են թարգմանել։
Այդ գիրքը իմ հպարտությունն է, հատկապես՝ նախաբանն ու վերջաբանը։ Ես երբեք չէի գրի, միայն լուսանկարում էի։ Բայց երբ սկսեցի նայել լուսանկարները, սկսեցի մտածել ու գրել»։
Մեչիտովը խոսել է նաև իր գրքի մի լուսանկարի մասին՝ Փարաջանովի հուղարկավորությունից․ «20 տարի անց այդ նկարում պատահաբար նկատեցի դեմք, որը շատ նման էր Փարաջանովին՝ ծառի վրա նստած։ Ես անգամ գնացել էի այդ պանթեոն, խոսել մարդկանց հետ, պարզել, որ այնտեղ իսկապես ծառեր են եղել, հետո կտրել են։ Միտքը, որ ինչ-որ մեկը ծառից հետևում էր հուղարկավորությանը, իհարկե նման է իրականությանը, բայց ինձ ավելի շատ դուր է գալիս, որ նա իսկապես հետևում էր իր հուղարկավորությանը ու ասում՝ «Սխալ եք անում, մարդիկ»։ Դա նրան բնորոշ էր։ Նրա շուրջ միշտ միստիկա կար»։
Ամենից շատ դիտված
17:13 Երջանիկ պատահականությամբ բոլորը Վանաձորից «կամավոր», կազմակերպված գնում են Փաշինյանի հանրահավաքին. Մենուա Սողոմոնյան
18:45 Ոնց են ավտոբուսներով Աշտարակի համայնքապետարանի մոտից մարդկանց տանում ՔՊ հավաքին
14:59 Երեկ ամբողջ Հայաստանը տեսավ, թե ինչպիսի անհավասարակշիռ մարդ է զբաղեցնում վարչապետի պաշտոնը․ Նարեկ Կարապետյան
23:49 Սա ստոր հերյուրանք է և քաղաքական պատվեր. Սողոմոնյանը՝ «Ուժեղ Հայաստանի» գրանցումը չեղարկելու փորձի մասին
11:40 Սամվել Կարապետյանը խոստանում է անվճար էլեկտրաէներգիա և ջուր՝ անապահով ընտանիքների համար
19:57 Եթե Փաշինյանը արգելում է «Ուժեղ Հայաստանին» մասնակցել ընտրության՝ պատճառը պարտվելու տագնապն է. քաղաքագետ
20:45 «Ուժեղ Հայաստան»-ի գրանցումը ուժը կորցրած կամ անվավեր ճանաչելու ողջամիտ իրավական հնարավորություն առկա չէ․ փաստաբան
16:31 ՔՊ-ի աջակիցը վրաերթի է ենթարկել ԲՀԿ-ի քարոզարշավի մասնակիցներին
13:39 Նիկոլ Փաշինյանը հորդորեց Գուրգեն Սիմոնյանին ու Արամ Սարգսյանին դիմել ԿԸՀ՝ ընդդիմադիր կուսակցությունների գրանցումը չեղարկելու համար
17:07 Մեզնից խլեցին ամենաթանկն ու ասացին, որ առանց խլելու էլ հնարավոր էր, բայց մենք ուզեցինք, որ դուք սգաք՝ հանուն «ոչնչի». զոհված զինծառայողի քրոջ գրառումը
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: