վերջին լուրեր
Ինչո՞ւ Ադրբեջանը բավարարվի Հայաստանի մի մասով, եթե ամբողջը ստանալու համար ունի իդեալական պայմաններ
Փետրվարի 13-ի սահմանային միջադեպը, որի հետևանքով զոհվեցին 4 հայ զինծառայողներ, անկհայտ ցույց տվեց, որ «խաղաղության խաչմերուկում» բազմաթիվ խնդիրներ կան, որոնք ներկա դրությամբ անլուծելի են։
Ո՞ւմ է ձեռնտու կրկին ու կրկին ետ մղել «խաղաղության» գործընթացը՝ դժվար է միանշանակ ասել, քանի որ տարածաշրջանային կաթսան եռացող վիճակում պահելու «շահառու» կարող են լինել ինչպես ռուս-թուրքական, այնպես էլ արևմտյան առանցքները։
Համենայն դեպս հստակ է, որ Ալիևը ժամանակ չկորցրեց և հինգերորդ ժամկետով նախագահի լիազորությունները ստանձնելով՝ միանգամից քանդեց վերջին ամիսների թվացյալ կայունության միֆը՝ ցույց տալով, որ անգամ «խաղաղության պայմանագրի» առկայության դեպքում բավական է մի փոքր կայծ՝ Հարավային Կովկասը հերթական անգամ հրդեհի մատնելու համար։
Ո՞րն է, այսպիսով, նոր պատերազմ սկսելու նպատակը։
Հռետորական թվացող այս հարցն իրականում բազմաշերտ և բազմաթիրախ է։ Պատերազմ, ըստ էության, պետք է առաջին հերթին հայերիս՝ «ռևանշ» վերցնելու համար։
Սա, իհարկե, զուտ էմոցիոնալ դիտարկում է, քանի որ գործնականում Հայաստանի ներկա իշխանությունները ո՛չ կարող են պատերազմել, ո՛չ էլ ուզում են կորցրածը վերադարձնել։ Սակայն հոգեբանական տեսանկյունից անհնար է ստիպել, որպեսզի ամբողջ մի ազգ մնա հավիտենական թմբիրի մեջ, հատկապես, որ ներկա կառավարության «խաղաղասիրության» արդյունքում՝ եղած «հայրենիքի մնացորդից» շուտով բան չի մնալու։
Ինչպես այսօր խոստովանել է Նիկոլ Փաշինյանը, Ադրբեջանը հետաքրքրված չէ խաղաղություն հաստատելով, անգամ դեմ է «մարզ առ մարզ սահմանազատման տարբերակին»։ Սա հետաքրքիր է այն առումով, որ, փաստորեն, հայկական կողմից հնչել է նաև նման առաջարկ և մերժվել։
Ընդ որում, կարելի է կարծել, որ նման առաջարկ հնչեցվել է՝ մերժում ստանալու նպատակով։
Պատերազմը պետք է ադրբեջանա-թուրքական տանդեմին հենց միայն այն պատճառով, որ չօգտվել այն վիճակից, որում հայտնվել է Հայաստանը՝ անթույլատրելի շռայլություն կլիներ։
Ըստ այդմ, ներկայում հակառակորդի համար առկա իդեալական վիճակի կարևոր բաղադրիչ է հենց Փաշինյանի գործոնը, և նույն Ալիևը հստակ գիտակցում է, որ իր հայաստանյան վիզավիի նկատմամբ ի վիճակի է առաջադրել ցանկացած պահանջ՝ սկսած տարածքայինից և ավարտած հայաստանյան օրենսդրության փոփոխմանը վերաբերող, և հասնել այդ պահանջի անվերապահ ու ամբողջական կատարմանը։
Տիգրան Աթանեսյան
Ո՞ւմ է ձեռնտու կրկին ու կրկին ետ մղել «խաղաղության» գործընթացը՝ դժվար է միանշանակ ասել, քանի որ տարածաշրջանային կաթսան եռացող վիճակում պահելու «շահառու» կարող են լինել ինչպես ռուս-թուրքական, այնպես էլ արևմտյան առանցքները։
Համենայն դեպս հստակ է, որ Ալիևը ժամանակ չկորցրեց և հինգերորդ ժամկետով նախագահի լիազորությունները ստանձնելով՝ միանգամից քանդեց վերջին ամիսների թվացյալ կայունության միֆը՝ ցույց տալով, որ անգամ «խաղաղության պայմանագրի» առկայության դեպքում բավական է մի փոքր կայծ՝ Հարավային Կովկասը հերթական անգամ հրդեհի մատնելու համար։
Ո՞րն է, այսպիսով, նոր պատերազմ սկսելու նպատակը։
Հռետորական թվացող այս հարցն իրականում բազմաշերտ և բազմաթիրախ է։ Պատերազմ, ըստ էության, պետք է առաջին հերթին հայերիս՝ «ռևանշ» վերցնելու համար։
Սա, իհարկե, զուտ էմոցիոնալ դիտարկում է, քանի որ գործնականում Հայաստանի ներկա իշխանությունները ո՛չ կարող են պատերազմել, ո՛չ էլ ուզում են կորցրածը վերադարձնել։ Սակայն հոգեբանական տեսանկյունից անհնար է ստիպել, որպեսզի ամբողջ մի ազգ մնա հավիտենական թմբիրի մեջ, հատկապես, որ ներկա կառավարության «խաղաղասիրության» արդյունքում՝ եղած «հայրենիքի մնացորդից» շուտով բան չի մնալու։
Ինչպես այսօր խոստովանել է Նիկոլ Փաշինյանը, Ադրբեջանը հետաքրքրված չէ խաղաղություն հաստատելով, անգամ դեմ է «մարզ առ մարզ սահմանազատման տարբերակին»։ Սա հետաքրքիր է այն առումով, որ, փաստորեն, հայկական կողմից հնչել է նաև նման առաջարկ և մերժվել։
Ընդ որում, կարելի է կարծել, որ նման առաջարկ հնչեցվել է՝ մերժում ստանալու նպատակով։
Պատերազմը պետք է ադրբեջանա-թուրքական տանդեմին հենց միայն այն պատճառով, որ չօգտվել այն վիճակից, որում հայտնվել է Հայաստանը՝ անթույլատրելի շռայլություն կլիներ։
Ըստ այդմ, ներկայում հակառակորդի համար առկա իդեալական վիճակի կարևոր բաղադրիչ է հենց Փաշինյանի գործոնը, և նույն Ալիևը հստակ գիտակցում է, որ իր հայաստանյան վիզավիի նկատմամբ ի վիճակի է առաջադրել ցանկացած պահանջ՝ սկսած տարածքայինից և ավարտած հայաստանյան օրենսդրության փոփոխմանը վերաբերող, և հասնել այդ պահանջի անվերապահ ու ամբողջական կատարմանը։
Տիգրան Աթանեսյան
Ամենից շատ դիտված
21:35 Ալեն Սիմոնյանին եկեղեցում ամուսնացրել է Վայոց ձորից «բերված» քահանան. «ազապբաշին» Հրաչյա Հակոբյանն է
15:30 Հակարիի կամրջի մոտ ադրբեջանցիներն ուզում են առաջանալ, հայ սահմանապահները չեն թողնում․ կրակոցներ չկան, միայն լեզվակռիվ է
22:17 «Սպայկա»-ն ֆինանսապես գահավիժել է
12:56 Ես իմ երջանկությունը գտել եմ` ի հեճուկս բոլոր չարախոսների և չկամեցողների. Ալեն Սիմոնյան
21:40 Գյումրիի բացօթյա առևտրով զբաղվողներին առաջարկվել է տեղափոխվել, առևտրականները դժգոհ են
21:04 Գուշակնե՞ր են, թե՞ դատավորներին ճնշողներ. «Հյուսիս-հարավի» վերակառուցումն ապացուցում է դատարանների կախվածությունը
14:20 Ողբերգական դեպք՝ Երևանում․ «Ուիգմոր» ԲԿ տեղափոխված 8-ամյա տղան մահացել է
15:48 ՀՀ-ում, կապված ՌԴ-ում էժանացման հետ, ցորենի գինը իջել է, բայց հացի գները ոչ մի տեղ չեն իջել
09:32 Ադրբեջանը Շուշիում ոչնչացրել է պատմական հայ-ռուսական գերեզմանոցն ու միջնադարյան խաչքարերը
11:34 Սարդարապատում 42-ամյա վարորդը վրաերթի է ենթարկել 87-ամյա հետիոտնի․ վերջինը հիվանդանոցում մահացել է
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: