վերջին լուրեր
Անասնական վախ, որովհետև գիտեն՝ սա վերջն է, իրենց վերջը
Իշխանությունը ինքնամոռաց խուճապի մեջ է և որպես վերջին հույսի խախտում՝ բռնության է դիմում կարմիր ու սև բերետավորների միջոցով: Անում է այն, ինչն իրենց նկատմամբ չեն արել 2018-ին, երբ փողոցում էին և հեղափոխություն էին անում: Այն ժամանակ Հայաստանը բռնապետություն էր՝ ըստ այս իշխանավորների, իսկ հիմա ժողովրդավարության բաստիոն է՝ դարձյալ նույն այս իշխանավորների փչած փուքսի:
Չարենցը «Մահվան տեսիլ» պոեմում մի այսպիսի պատկեր ունի, երբ մերկանդամ մեկը հետույքով փուքս է փչում՝ նստած մոխրին, որ կրակ հանի: Սրանք՝ այս իշխանիկները, մերկ հետույքով մոխրին նստած փուքս փչողներ են հիմա: Մոխրին նստած փուքս էին փչում հենց սկզբից: Բայց ո՛չ այն ժամանակ, ո՛չ էլ հիմա կրակ դուրս չեկավ և դուրս չի գա: Ոչ թե մոխիրն էր մեռած, այլ սրանք, որ չհասկացան՝ հետույքով փուքս չեն փչում, որովհետև հետույքից կրակ դուրս չի գալիս, այլ… Կրակը աչքերից է ցայտում, կրակը բերանից է դուրս գալիս, կրակը ուղեղի պայթյուն է, ոչ թե հետույքի փքում: Բայց չդատենք, ամեն մեկն իր ունեցած միջոցն է կիրառում և այդ միջոցից դուրս եկածով է կա՛մ մաքրում, կա՛մ ապականում:
Այս ապականողների մեջ ամենացայտունը վախն է արտահայտված: Սրանք վախ են և ուրիշ ոչինչ, կատարյալ վախ: Վախ ամեն ինչից՝ սեփական ստվերից, տեսած երազից, բաց աչքերով նայելուց, օդից, քամուց, իրենց զկրտոցից, սեփական փռշտոցից: Անասնական վախ: Ճղճղացողներն ամենավախկոտներն են, անասունի պես դողացողներ, որ ընդունակ են ամենանողկալի բաների, ապականության: Ապականություն մի ամբողջ երկրի, ժողովրդի, պատմության, ազատամարտի, արժեքների ու սրբությունների: Վախ է, որ նայում են ետ, որովհետև վախ էր, երբ նայում էին առաջ: Վախ, որ ստիպում է դիմել բռնության: Բռնության են դիմում, որովհետև գիտեն՝ սա վերջն է, իրենց վերջը:
Վերջ, որի մեջ չի լինելու ներում: Չի ներվելու Արցախի կորուստը, չի ներվելու մեր վերջին պետականության կործանումը, չի ներվելու Հայաստանի տարածքները թրքացնողն ու թշնամուն հանձնողը: Չի ներվելու մի ամբողջ սերնդի ոչնչացումը՝ սպանդն ու խեղումը: Չեն ներվելու այս սարքած պատերազմն ու պարտությունը, թշնամու այդքան ծաղրն ու դրա տակ կքելը: Չեն ներվելու սրբությունների ու արժեքների ջարդը, բարոյալքումը, պառակտումը, չարությունն ու ատելությունը, այսքան խրամատը, երբ քո ձեռքով կրակում ես քո սրտին: Այսքանից հետո բնական են անասնական վախը, անասունի պես դողալը վերջից: Չե՛ն ներվելու: Ներում չի գտնելու սրանց ներողը:
Հուսիկ Արա
Չարենցը «Մահվան տեսիլ» պոեմում մի այսպիսի պատկեր ունի, երբ մերկանդամ մեկը հետույքով փուքս է փչում՝ նստած մոխրին, որ կրակ հանի: Սրանք՝ այս իշխանիկները, մերկ հետույքով մոխրին նստած փուքս փչողներ են հիմա: Մոխրին նստած փուքս էին փչում հենց սկզբից: Բայց ո՛չ այն ժամանակ, ո՛չ էլ հիմա կրակ դուրս չեկավ և դուրս չի գա: Ոչ թե մոխիրն էր մեռած, այլ սրանք, որ չհասկացան՝ հետույքով փուքս չեն փչում, որովհետև հետույքից կրակ դուրս չի գալիս, այլ… Կրակը աչքերից է ցայտում, կրակը բերանից է դուրս գալիս, կրակը ուղեղի պայթյուն է, ոչ թե հետույքի փքում: Բայց չդատենք, ամեն մեկն իր ունեցած միջոցն է կիրառում և այդ միջոցից դուրս եկածով է կա՛մ մաքրում, կա՛մ ապականում:
Այս ապականողների մեջ ամենացայտունը վախն է արտահայտված: Սրանք վախ են և ուրիշ ոչինչ, կատարյալ վախ: Վախ ամեն ինչից՝ սեփական ստվերից, տեսած երազից, բաց աչքերով նայելուց, օդից, քամուց, իրենց զկրտոցից, սեփական փռշտոցից: Անասնական վախ: Ճղճղացողներն ամենավախկոտներն են, անասունի պես դողացողներ, որ ընդունակ են ամենանողկալի բաների, ապականության: Ապականություն մի ամբողջ երկրի, ժողովրդի, պատմության, ազատամարտի, արժեքների ու սրբությունների: Վախ է, որ նայում են ետ, որովհետև վախ էր, երբ նայում էին առաջ: Վախ, որ ստիպում է դիմել բռնության: Բռնության են դիմում, որովհետև գիտեն՝ սա վերջն է, իրենց վերջը:
Վերջ, որի մեջ չի լինելու ներում: Չի ներվելու Արցախի կորուստը, չի ներվելու մեր վերջին պետականության կործանումը, չի ներվելու Հայաստանի տարածքները թրքացնողն ու թշնամուն հանձնողը: Չի ներվելու մի ամբողջ սերնդի ոչնչացումը՝ սպանդն ու խեղումը: Չեն ներվելու այս սարքած պատերազմն ու պարտությունը, թշնամու այդքան ծաղրն ու դրա տակ կքելը: Չեն ներվելու սրբությունների ու արժեքների ջարդը, բարոյալքումը, պառակտումը, չարությունն ու ատելությունը, այսքան խրամատը, երբ քո ձեռքով կրակում ես քո սրտին: Այսքանից հետո բնական են անասնական վախը, անասունի պես դողալը վերջից: Չե՛ն ներվելու: Ներում չի գտնելու սրանց ներողը:
Հուսիկ Արա
Ամենից շատ դիտված
23:49 Սա ստոր հերյուրանք է և քաղաքական պատվեր. Սողոմոնյանը՝ «Ուժեղ Հայաստանի» գրանցումը չեղարկելու փորձի մասին
18:45 Ոնց են ավտոբուսներով Աշտարակի համայնքապետարանի մոտից մարդկանց տանում ՔՊ հավաքին
17:13 Երջանիկ պատահականությամբ բոլորը Վանաձորից «կամավոր», կազմակերպված գնում են Փաշինյանի հանրահավաքին. Մենուա Սողոմոնյան
14:59 Երեկ ամբողջ Հայաստանը տեսավ, թե ինչպիսի անհավասարակշիռ մարդ է զբաղեցնում վարչապետի պաշտոնը․ Նարեկ Կարապետյան
19:57 Եթե Փաշինյանը արգելում է «Ուժեղ Հայաստանին» մասնակցել ընտրության՝ պատճառը պարտվելու տագնապն է. քաղաքագետ
20:45 «Ուժեղ Հայաստան»-ի գրանցումը ուժը կորցրած կամ անվավեր ճանաչելու ողջամիտ իրավական հնարավորություն առկա չէ․ փաստաբան
16:31 ՔՊ-ի աջակիցը վրաերթի է ենթարկել ԲՀԿ-ի քարոզարշավի մասնակիցներին
22:48 Ժողովրդավարության նկատմամբ ոտնձգություն, այն էլ ընտրություններից 2 օր առաջ. Արման Թաթոյան
13:39 Նիկոլ Փաշինյանը հորդորեց Գուրգեն Սիմոնյանին ու Արամ Սարգսյանին դիմել ԿԸՀ՝ ընդդիմադիր կուսակցությունների գրանցումը չեղարկելու համար
17:07 Մեզնից խլեցին ամենաթանկն ու ասացին, որ առանց խլելու էլ հնարավոր էր, բայց մենք ուզեցինք, որ դուք սգաք՝ հանուն «ոչնչի». զոհված զինծառայողի քրոջ գրառումը
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: