Ադրբեջանը պետական մակարդակով միլիոնավոր դոլարներ է ծախսում «Արևմտյան Ադրբեջան» գաղափարախոսությունը տարածելու համար՝ հրատարակելով դասագրքեր, նկարահանելով ֆիլմեր, կազմակերպելով միջազգային համաժողովներ և լայնածավալ քարոզչական արշավներ։
Բաքուն բացահայտ խոսում է «վերադարձի», «Արևմտյան Զանգեզուրի» և նույնիսկ Երևանի նկատմամբ ունեցած հավակնությունների մասին։
Մինչդեռ Հայաստանի իշխանությունները շարունակում են պնդել, թե «տարածքային պահանջներ չկան», «սպառնալիքներ չկան» և «չպետք է սրել իրավիճակը»։
Ի՞նչ են ունեցել ադրբեջանցիները և ի՞նչ՝ հայերը։ Փորձագետները ներկայացնում են Խորհրդային Միության վերջին երկու մարդահամարների տվյալները՝ վերհանելով պատմական իրողություններն ու փաստերը։
Թեմայի շուրջ
Oragir.News-ը զրուցել է մասնագետների հետ, որոնք գնահատելով առկա իրավիճակը՝ ներկայացնում են, թե ինչ քայլեր պետք է ձեռնարկի հայկական կողմը տեղեկատվական և քաղաքական հարթություններում ադրբեջանական քարոզչությանը հակազդելու համար։
Միաժամանակ, հասարակության զգալի հատվածը գնալով ավելի դժվարությամբ է հավատում իշխանությունների հանգստացնող հայտարարություններին։ Պատճառը պարզ է․ սա առաջին դեպքը չէ, երբ վտանգները սկզբում հերքվել են, իսկ հետագայում իրականությունը բոլորովին այլ է եղել։ Հետևաբար, հանրային անվստահությունը ձևավորվել է ոչ թե ենթադրությունների, այլ նախորդ իրադարձությունների և դրանց հետևանքների գնահատման արդյունքում։
Առավել մանրամասն՝
Հասմիկ Մովսիսյանի պատրաստած ֆիլմում։