Կարպիս Փաշոյանի ֆեյսբուքյան էջի գրառումը.
Նիկոլ Փաշինյանի ամենամեծ թշնամին «Ուժեղ Հայաստան»-ը չէ և ո՛չ էլ Քոչարյանն ու Ծառուկյանը։ Մենք՝ առավել ևս։
Նիկոլ Փաշինյանի ամենամեծ թշնամին ընտրություններում բարձր մասնակցությունն է։ Որքան շատ լինի մարդկային հոսքը, այնքան մոտ կլինի Փաշինյանի հեռացումը։ Սրա մասին հրաշալի գիտեն նաև ՔՊ-ում և փորձում են մի կողմից մոբիլիզացնել իրենց ակտիվ զանգվածներին, իսկ մյուս կողմից էլ մարգինալացնել գործընթացը։
Բարձր մասնակցության և Նիկոլի հեռացման առաջնային շարժիչ ուժը Երևանն է։ Եթե Երևանը գա ընտրությունների, Նիկոլը կհեռանա։ Այսինքն, իրական հրեշը Երևանն է, քնած հրեշը, որը պետք է արթնանա։
Ամենևին էլ չեմ փորձում խտրականություն դնել մարզերի և մայրաքաղաքի միջև։ Պարզապես Երևանն է հայության սիրտը, քաղաքական մտքի կենտրոնն ու շարժիչ ուժը։ Միլիոնանոց այդ քաղաքը այսօր մնացել է առանց կառավարման, փնթի, փոշոտ և փոսերով։ Իսկ պատճառը ընտրություններում ցածր մասնակցությունն է։
Նիկոլ Փաշինյանի ընտրողները այս երկրում մեծամասնություն չեն։ Ինչ-որ մի ագրեսիվ փոքրամասնություն փորձում է վճռել երկրի ճակատագիրը։ Երևանցիները չեն գալիս ընտրությունների և հայ ազգի ճակատագիրը վճռում են գյուղերում կառուցված մի քանի մանկապարտեզներով, ասֆալտով և լեդերով։
Բնականաբար այս իշխանության ամենամեծ անբարայականությունը ազգային հարցերի և ասֆալտի ու մանկապարտեզների հակադրումն է։ Մարզերում մարդկանց համոզում են, որ ասֆալտը Արցախի չլինելու շնորհիվ է։ Եվ չկա մեկը, որ ասի մի պարզ բան․ կարելի էր և՛ Արցախ ունենալ և՛ ասֆալտապատված և լուսավորված գյուղեր։ Այս հարցադրման հասցեատերերից մեկը երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանն է։
Այնուամենայնիվ, անցյալը չենք կարող ետ բերել։ Ընդամենը պետք է արձանագրել հետևյալը․ ասֆալտը, մանկապարտեզները և լեդերը չեն կարող վճռել Հայաստանի և հայության ճակատագիրը, խաչ քաշել հազարամյա բովանդակության և պայքարի վրա։ Չենք կարող ասֆալտապաշտության կուռքին զոհաբերել բոլոր ազգային շահերը և ժողովրդի գլխին հարյուր տարով միջանցք բերել, ուրանալ Ցեղասպանությունը, պղծել Ղարաբաղյան շարժումը և կազմաքանդել Հայ Առաքելական եկեղեցին։
Երևան արի, որ Նիկոլը գնա։