Նիկոլի համար Թուրքիայի դրոշն այրելը սադրանք է, Արցախի եկեղեցիները ոչնչացնելը՝ ոչ

Երեկ՝ ապրիլի 23-ին, Հանրապետության հրապարակում ջահերով երթի մեկնարկին արդեն ավանդական դարձած Թուրքիայի դրոշի այրումն, ինչպես նախորդ տարիներին, այս տարի ևս լայն քննարկումների առիթ է դարձել։

Անգամ իշխանության ղեկավարը անձամբ անդրադարձել է թեմային՝ քննադատելով այն:

Թեմայի շուրջ Oragir.News-ը զրուցել է հասարակական-քաղաքական գործիչ Նաիրա Զոհրաբյանի հետ, որը ներկայացրել է իր դիրքորոշումը կատարվածի վերաբերյալ։

Զոհրաբյանի խոսքով՝ ջահերով երթի նախաձեռնողը Հայ Յեղափոխական Դաշնակցությունն է, և հատկապես դրա երիտասարդական կառույցը, որը տարիներ շարունակ նման խորհրդանշական ակցիաներ է իրականացրել։

«Ես կարծում եմ, որ այդ հարցը նախ պետք է ուղղել Հայ Յեղափոխական Դաշնակցությանը, քանի որ ջահերով երթի նախաձեռնողը հենց այդ քաղաքական ուժն է, մասնավորապես՝ նրա երիտասարդական կառույցը, որն ավելի քան 30 տարի ավանդաբար այրում է Թուրքիայի դրոշը։ Բայց կարող եմ ասել, թե որն է այդ սիմվոլիկայի իմաստը»,- ասաց նա։

Նրա խոսքով՝ նման քայլը կապված է Թուրքիայի կողմից Հայոց ցեղասպանության փաստի շարունակական ժխտումը հիշեցնելու հետ։

«Մի երկիր, որը իրականացրել է 1.5 միլիոն հայերի ցեղասպանություն և շարունակում է ժխտել այն, բնականաբար նման վերաբերմունքի է արժանանում։ Կարծում եմ՝ այդ կերպ փորձում են հերթական անգամ միջազգային հանրության և ցեղասպանությունների կանխարգելմամբ զբաղվող կառույցների ուշադրությունը հրավիրել Թուրքիայի պատասխանատվության վրա»,- նշեց Զոհրաբյանը։

Նա անդրադարձավ նաև այն քննադատություններին, որոնք հնչել են դրոշի այրման կապակցությամբ։

«Ես տեսա մեկ մարդու և մեկ ռեժիմի վրդովմունքը։ Ջահերով երթը դեռ չէր ավարտվել, երբ Նիկոլ Փաշինյանը արդեն արձագանքել էր՝ դրոշի այրումը համարելով սադրանք և լարվածություն հրահրող քայլ։ Սակայն ես չեմ տեսել նույնպիսի արձագանք, երբ Ադրբեջանը պետական մակարդակով ոչնչացնում է հայկական մշակութային ժառանգությունը Արցախում»,- ասաց նա։

Զոհրաբյանի խոսքով՝ վերջին օրերին ևս ոչնչացվել է Ստեփանակերտի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, սակայն այդ թեմայով իշխանությունների արձագանքը բացակայում է։

«Երբ Ադրբեջանը պետական քաղաքականության մակարդակով հողին է հավասարեցնում հայկական մշակութային կոթողները, այդ թվում՝ Ստեփանակերտի եկեղեցիները, մենք չենք լսում նույն վրդովմունքը։ Սա է հիմնական տարբերությունը՝ մի կուսակցության երիտասարդական կառույցի խորհրդանշական ակցիայի և պետական մակարդակով իրականացվող վանդալիզմի միջև»,- ընդգծեց նա։

Միաժամանակ Զոհրաբյանը նշեց, որ անձամբ կողմ է Հայաստանի հարևանների, այդ թվում Թուրքիայի հետ բնականոն հարաբերությունների հաստատմանը, սակայն ոչ ազգային արժանապատվության կամ պատմական հիշողության հաշվին։

«Ես այն մարդկանց թվին եմ պատկանում, ովքեր կարծում են, որ Հայաստանը պետք է բոլոր հարևանների, այդ թվում Թուրքիայի հետ ունենա բնականոն և հանդարտ հարաբերություններ։ Բայց այդ հարաբերությունները չպետք է լինեն այն գնով, որ մենք լռենք Արցախի մշակութային ժառանգության ոչնչացման, Թուրքիայի ռազմատենչ հայտարարությունների կամ Հայաստանի դեմ իրականացված գործողությունների մասին»,- եզրափակեց Նաիրա Զոհրաբյանը։

Մերի Հակոբյան