Աննան արդեն Մատենադարանում է. հողը մեր գլխին, մեր մեռնող մշակույթին. Լևոն Ջավախյան
Արձակագիր Լևոն Ջավախյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․
«Հ Ո Գ Ե Հ Ա Ն Գ Ի Ս Տ
Վա'յ, մամա ջան, «Արա, էս ո՞ւր ենք ընկել, էս ո՞ւր ենք ընկել...» ։ Հայր իմ մեղավոր, Մայր իմ կորուսյալ, Աստծո լքյալ իմ ժողովուրդ...
Աննան արդեն Մատենադարանում ա, Հայոց ռահվիրաներին վարպետության դասեր է տալիս` Կրթությունը նորաձև ա թեմայով։
Մղձավանջ ...
Հնադարյա մատյանները` հեչ, բազմադարյա մագաղաթները` հեչ, ծաղկանկար ձեռագրերը` հեչ, Աստվածատուր գրիչները հեչ, Սահակ Պարթևն ու Մեսրոպ Մաշտոցը` հեչ, Պատմահայր Մովսես Խորենացին` հեչ, ոսկե դարով օծված Հայրերը` Կորյունը` հեչ, Կողբացին` հեչ, Ագաթանգեղոսը` հեչ, Եղիշեն` հեչ, Նարեկացին` հեչ, մեծ ու պուճուր մնացած «հեչերը»` հեչ... Աննան, թագավորակին ԱՆՆԱՆ... ԱՆՆԱ-... Վրաց Թեյմուրազ արքայի որդի Հերակլ երկրորդի թագավորաքույր, արքայադուստր գեղանի,- մտքովս մի ուրու անցավ, հրաշապատում մի զմայլանք... Սայաթ-Նովեն էլ չկա, որ ծունկի իջնի ու քյամանչան զլի` «Ամեն սազի մեչը գոված...» հանգով ու վանկով... Թեկուզ և միջի կրթությունը չտեսած, գիտությունն ու իմաստնությունը չվայելած, բայց և նրա տեսքով ու մարմնով հմայված, թեկուզև լիներ` պատառոտված ջինսով, կամ էլ նպատակասլաց գրգռաճեղքով, միևնույնն է, «օսկե փնջան էր նրա համար» ... «Մի քիչ կամաց գնա գոզալ,- կասեր գովքի մեծ սիրահարը,-աշխարհն ում է մնացել, որ ինձ ու քեզ մնա` գոզալ...»։ Բա` ոգորումները, ոգորումները, պեծկլտուն աչքերը, հրեուհուն վայել խուճուճ մազերը, ուսման ծարավով տոչորվող շուրթերը, գիտությամբ ու կրթությամբ ճառագող բոլորուն ճակատը...
Տեսնես էս վերջերս Աննային ի՞նչ մեղու է կծել... Կա, չկա` քնել, վեր է կացել ու երազում Անդերսենի Անճոռնի ճուտիկը տեսել... Որոշել էր նրան գերազանցել, մանավանդ, որ տեսքով մարդանման է, կտուցն էլ, համենայն դեպս, դեղին չի։ Վճռել էր, որոշել և հրեից փեսայի օրհնությամբ, աջակցությամբ, գիտության ու կրթության մեշոկը շալակն առել։ Ուրիշ շլակտարներ էլ ունեին, բայց ուզեցել էր, որ ժողովուրդը գիտության կաճառը հատկապես իր նազենի ուսերին տեսնի։ Եվ սկսվել էր մարաթոնավազքը` համերգասրահներով, մարզերով, դպրոցներով, ինստիտուտներով, Համալսարանով... Մինչև հասել էր Մատենադարան...
Տեր Աստված, էս ի՞նչ հրոզմունք ա, էս ի՞նչ փորձանք ա...
Բախտ իմ դժխեմ...
Հողը մեր գլխին, մեր մեռնող մշակույթին, մեր լեշ մարմնին, որդնող գաղափարներին...
Ողբամ զքեզ հայ ժողովուրդ, թագավորդ ու թագավորակինդ մանուկ են մտոք` լաց, կոծ, կական, շիվան, Մողոք, հեկեկանք, հեծկլտոց, հոգեվարք...
Կիրքը այլևս հանգած է, ոգին կոտրված, հույսը մարած, հավատը պաղած, հոգին լուռ է` հանգիստ, խաղաղ, անշարժ ու անշունչ`
ՀՈԳԵՀԱՆԳԻՍՏ Է...
8.4.25թ.»:
«Հ Ո Գ Ե Հ Ա Ն Գ Ի Ս Տ
Վա'յ, մամա ջան, «Արա, էս ո՞ւր ենք ընկել, էս ո՞ւր ենք ընկել...» ։ Հայր իմ մեղավոր, Մայր իմ կորուսյալ, Աստծո լքյալ իմ ժողովուրդ...
Աննան արդեն Մատենադարանում ա, Հայոց ռահվիրաներին վարպետության դասեր է տալիս` Կրթությունը նորաձև ա թեմայով։
Մղձավանջ ...
Հնադարյա մատյանները` հեչ, բազմադարյա մագաղաթները` հեչ, ծաղկանկար ձեռագրերը` հեչ, Աստվածատուր գրիչները հեչ, Սահակ Պարթևն ու Մեսրոպ Մաշտոցը` հեչ, Պատմահայր Մովսես Խորենացին` հեչ, ոսկե դարով օծված Հայրերը` Կորյունը` հեչ, Կողբացին` հեչ, Ագաթանգեղոսը` հեչ, Եղիշեն` հեչ, Նարեկացին` հեչ, մեծ ու պուճուր մնացած «հեչերը»` հեչ... Աննան, թագավորակին ԱՆՆԱՆ... ԱՆՆԱ-... Վրաց Թեյմուրազ արքայի որդի Հերակլ երկրորդի թագավորաքույր, արքայադուստր գեղանի,- մտքովս մի ուրու անցավ, հրաշապատում մի զմայլանք... Սայաթ-Նովեն էլ չկա, որ ծունկի իջնի ու քյամանչան զլի` «Ամեն սազի մեչը գոված...» հանգով ու վանկով... Թեկուզ և միջի կրթությունը չտեսած, գիտությունն ու իմաստնությունը չվայելած, բայց և նրա տեսքով ու մարմնով հմայված, թեկուզև լիներ` պատառոտված ջինսով, կամ էլ նպատակասլաց գրգռաճեղքով, միևնույնն է, «օսկե փնջան էր նրա համար» ... «Մի քիչ կամաց գնա գոզալ,- կասեր գովքի մեծ սիրահարը,-աշխարհն ում է մնացել, որ ինձ ու քեզ մնա` գոզալ...»։ Բա` ոգորումները, ոգորումները, պեծկլտուն աչքերը, հրեուհուն վայել խուճուճ մազերը, ուսման ծարավով տոչորվող շուրթերը, գիտությամբ ու կրթությամբ ճառագող բոլորուն ճակատը...
Տեսնես էս վերջերս Աննային ի՞նչ մեղու է կծել... Կա, չկա` քնել, վեր է կացել ու երազում Անդերսենի Անճոռնի ճուտիկը տեսել... Որոշել էր նրան գերազանցել, մանավանդ, որ տեսքով մարդանման է, կտուցն էլ, համենայն դեպս, դեղին չի։ Վճռել էր, որոշել և հրեից փեսայի օրհնությամբ, աջակցությամբ, գիտության ու կրթության մեշոկը շալակն առել։ Ուրիշ շլակտարներ էլ ունեին, բայց ուզեցել էր, որ ժողովուրդը գիտության կաճառը հատկապես իր նազենի ուսերին տեսնի։ Եվ սկսվել էր մարաթոնավազքը` համերգասրահներով, մարզերով, դպրոցներով, ինստիտուտներով, Համալսարանով... Մինչև հասել էր Մատենադարան...
Տեր Աստված, էս ի՞նչ հրոզմունք ա, էս ի՞նչ փորձանք ա...
Բախտ իմ դժխեմ...
Հողը մեր գլխին, մեր մեռնող մշակույթին, մեր լեշ մարմնին, որդնող գաղափարներին...
Ողբամ զքեզ հայ ժողովուրդ, թագավորդ ու թագավորակինդ մանուկ են մտոք` լաց, կոծ, կական, շիվան, Մողոք, հեկեկանք, հեծկլտոց, հոգեվարք...
Կիրքը այլևս հանգած է, ոգին կոտրված, հույսը մարած, հավատը պաղած, հոգին լուռ է` հանգիստ, խաղաղ, անշարժ ու անշունչ`
ՀՈԳԵՀԱՆԳԻՍՏ Է...
8.4.25թ.»:
Ամենից շատ դիտված
13:55 Մհերս, կարոտս, 1 տարի առանց քեզ. Ռուզան Ավետիքյանի հրապարակումը
20:18 Ռուսաստանում ընդունվել է արտասահման փախած քաղաքացիների գույքն ու ֆինանսները սահմանափակող նոր օրենքը
20:26 Պուտինն այլևս պատրաստ չէ Ուկրաինայի հետ քննարկել տարածքների փոխանակումը. Bloomberg
21:19 Փաշինյանի հաստատած «խաղաղության» պայմաններում ավելանում են ներքին ողբերգությունների զոհերը
18:41 Միխայիլ Գալուստյանը գաղտնի ամուսնացել է դիմահարդար Լիլիա Կիոսայի հետ
17:17 Կառավարությունը ճար չունի, պիտի աջակցի. հարցում` ձկնաբույծների խնդիրների մասին
18:12 Հրդեհ է բռնկվել Սուրբ Հովհաննես մատուռում. սրբապատկերներ են այրվել
22:56 Ինձ դատել են կեղծ ցուցմունքի հիման վրա. ես ծայրահեղ քայլերի կդիմեմ. նախկին դասախոս
15:01 Հնդիկ ամուսնուց բաժանվելու խոսակցություններն իրականությո՞ւն են. Սիլվի Բարկովայի անսպասելի խոստովանությունը
15:43 Ծնվել է Ազատ գյուղի զինվորական կացարանի հրդեհից զոհված զինծառայող Պավլիկ Աբազյանի քույրը
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: