Մեր խաղաղությունը գառ է, թուրքի խաղաղությունը՝ գայլ

Մենք խաղաղության դարաշրջան ենք բացում տարածաշրջանում: Ադրբեջանը նախ պայթեցնում է գազատարը Արցախում, հետո՝ մի 10 օր անց վերանորոգում: Պարզվում է, որ թրքական հումանիզմը փական է դրել գազատարի վրա և երկու օրից նույն հումանիզմով ոլորում է փականը, ու նորից գազ չկա Արցախում: Հիմա պայթեցնելու փոխարեն պարզապես ոլորում է փականը: Արցախում հումանաիտար ճգնաժամ է թրքական հումանիզմի հետևանքով: Սա է թրքական հումանիզմը: Հայաստանի մեկնած խաղաղության ձեռքն այդպես է բռնում Ադրբեջանը:

Իսկ Հայաստանում մեզ Իրանի հետ կապող հիմնական ճանապարհն է խլում մեզանից կամ մենք ենք հոժարակամ տալիս, և փական է դառնում մեր և Իրանի միջև: Թուրքի խաղաղության լեզուն այդպիսին է, և շարունակում է նույն լեզվով խոսել ամեն օր: Մեր խաղաղությունը տարածքներ հանձնելն է, թուրքի խաղաղությունը՝ տարացքներ վերցնելը: Այդպես են երկու կողմերը երկխոսում: Վերջակետ չի լինելու: Երկխոսելու են մինչև վերջ: Դիմաց կամ հանուն խաղաղության մենք տալու ենք, թուրքը վերցնելու է հանուն կամ դիմաց խաղաղության:

Մեր բանակն այսօր անհասկանալի պայմաններում է, համենայնդեպս ապահովություն ու վստահություն չի ներշնչում: Չենք նկատում: Եվ հանուն այդպես աննկատ մնալու՝ չենք զինում, չենք վերակերտում բանակը: Գոնե տեսնելու համար որևէ բան չի երևում: Պաշտպանական այդ կեցվածքն ենք որդեգրել, որպեսզի խաղաղություն լինի: Մենք անպաշտպանությունն ենք որպես խաղաղասիրության վստահություն ու երաշխիք ներկայացնում թշնամուն: Իսկ Ադրբեջանը, նշում են, որ երկու միլիարդ դոլարի սպառազինություն է ձեռք բերել պատերազմից հետո և մշտապես զորավարժություններ է անցկացնում՝ բանակը պահելով մարտունակ վիճակում: Որպեսզի խաղաղություն լինի: Սա է նրա խաղաղասիրության վստահությունն ու երաշխիքն ուղղված մեզ:

Մեր և թուրքի խաղաղությունները փոխհարաբերվում են որպես գայլ ու գառ: Մեր խաղաղությունը գառ է, թուրքի խաղաղությունը՝ գայլ: Մենք ճանապարհ տվող ենք, թուրքը՝ ճանապարհ վերցնող: Մենք գազամուղ հանձնող ենք, թուրքը՝ գազը փակող: Մենք սար, լիճ, համայնք, հանդ ու արտ զիջող ենք, թուրքը՝ սար, լիճ, համայնք, հանդ ու արտ խլող: Մենք անզեն ենք, թուրքը՝ զենքով: Այդ խաղաղությունը մեր և թուրքի միջև դարերով է եղել: Մենք հիմա նույն ավանդույթի կրողն ու շարունակողն ենք, թուրքը նույնպես նույն ավաանդույթի կրողն է ու շարունակողը: