Բանասիրական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ Նորայր Պողոսյանը գրում է․
«ԲՏԱ փոխնարարարուհին իր մի խոսքում ասում է (բառացի եմ բերում)․ «Հայ քաղաքացին իր առօրյա կյանքում կտեսնի տեխնալոգիաների ու արհեստական բանականության result-ը, և impact-ը կմտնի հիվանդանոց, մեկ կոճակով իրեն միանգամից pull up կանեն իրեն ամբողջ electronic health grade․․․»։
Փոխնախարարուհու խոսքի այս ոճը ստիպեց արձագանքել, գուցե օգտակար լինի իր եւ այլ սկսնակ գործիչների համար։
Սա նկարագրված երեւույթ է գրականության մեջ (իմ բնորոշումը չէ)՝ որպես «լեզվական սնոբիզմ», որ վերաբերում է խոսքի ձևերի միջոցով սոցիալական/կրթական գերազանցության զգացում ու տպավորություն ստեղծելուն։ “Anglicism: An active word-formation mechanism in Spanish” ուսումնասիությունն, օրինակ, նկարագրում է այդ երեւույթը մասնավորապես իսպանախոս միջավայրում հետեւյալ նշումով․ «Երբեմն օտար բառեր օգտագործում են նորաձևության կամ սնոբիզմի պատճառով․ որոշ մարդիկ օտար բառերի օգտագործմամբ փորձում են ցույց տալ, որ ունեն ավելի բարձր սոցիալական կարգավիճակ։ Սա հատկապես նկատելի է սոցիալական խիստ շերտավորում ունեցող հասարակություններում» (էջ 47)։
Նշածս գիրքը առցանց կա, կարելի է նայել։ https://revistas.udistrital.edu.co/.../article/view/4976
Ասածս ինչ է, հայերենի վրա չարժի ինտելեկտուալ պոզա ընդունել, այդ փուլերով հենց մեր սերունդը մի քանի անգամ է անցել-դարձել։ Ո՛չ մեր լեզուն է արժանի նման աղճատումների ու դիրքավորումների, ո՛չ ունկնդիրները։ Եթե արտերկրի հայերի բերանից նման խոսքը կարող է ընկալելի լինել, բայց ոչ երբեք՝ ՀՀ պաշտոնյայի համար։
Եւ առհասարակ, գրական հայերենի պահպանության հարցում ունենք բացահայտ նահանջ։ ԱԺ-ում ելույթները բավարար են այս կարծիքը հաստատելու համար»։