Հասարակական գործիչ Սուրեն Սահակյանը գրում է.
«Ես որ ասում եմ հայկական «քաղաքական» դաշտում թեկուզ երկու քայլի երկարության մտածող քաղաքական գործչի սուր դեֆիցիտ է, չեն հավատում։ Նիկոլը Մեծ բանավեճի ժամանակ ուղիղ ցուցում տվեց Արամ Սարգսյանին ու շնորհապետին, որ գնան, «Ուժեղ Հայաստանը» ընտրարշավից հանելու մասին դիմում գրեն ԿԸՀ։ «Զավենիչը» դա միանգամից արեց, վազելով, վախենալով չհասցնել։ Վստահ եմ՝ շնորհապետը ռեսուրս ունենար, ինքն էլ կաներ։ Մտքներով մի հատ չանցավ՝ դա ինչ հետևանքներ ա ունենալու։ Իսկ հետևանքն եղավ էն, որ Նիկոլը իր հերթական զոհին, իր համար սև գործ անելու անվերապահ հավակնողին հերթական անգամ քցեց։ Չքցեց, է, շպրտեց՝ զրոյացնելով 1999թ․-ից նրա որևէ կերպ կուտակած «բարի համբավը»։
Ինչի՞ էր պետք շպրտել էդ «ուժերին»։ ՔՊ-ին սահմանադրական մեծամասնություն է պետք։ Ամեն ուժից 1-2 տոկոս էլ ավելանա, էլի բան է։ Ինչի՞ պետք է նրանք ստանան էդ 2-3 տոկոսը։ Նիկոլին հիմա դա ավելի պետք է, առավել ևս, որ մեծ հավանակնությամբ չեն էլ հատելու անցողիկ շեմը։ Նա ապացուցեց, որ նրանց ձայն տալու փոխարեն ավելի լավ է ուղիղ իրեն տան։ Ու նենց էլ չի, որ դրա արդյունքում իրենցից որևէ բան ներկայացնող հակառակորդ կստանա։ Կլինեն ամբողջությամբ վարկաբեկված երկու հլու-հնազանդ ծառա, որոնք երկու ելք կունենան՝ կա՛մ հետագայում էլ շարունակել ծառայությունը, կա՛մ էլ գլուխները կախ գնալ տուն։ Ու էդ խելքով էլ, ինքնագոհ տեսքով գեոպոլիտիկ «վերլուծություններ» են անում»։