Էն պայմանների մեջ, որ մենք կապրինք, անասունները չեն դիմանա. Ամասիա գյուղի բնակիչ

Վաչագան Հարությունյանը ընտանիքի հետ 90-ականներին է վերաբնակեցվել Ամասիա գյուղում։ Oragir.News-ի հետ զրույցում ասում է` եկանք հույսով, որ կշենացնենք գյուղը, որը մինչև այդ ադրբեջանցիներով է բնակեցված եղել։

«Ինչ կա գյուղը, հեչ բան... ջուրը ինչ է, դաժը ջուր չկա էս գյուղում։ Տպավորություն է, թե էս գյուղում դարը չի փոխվել, ու ըստեղ լրիվ ուրիշ մոլորակ է։

Ինչ պայմանների մեջ, որ մենք կապրինք, անասունները չեն դիմանա էդ պայմաններին»,-Oragir.News-ի հետ զրույցում ասում է Ամասիայի բնակիչը։

Վաչագան Հարությունյանն ասում է` գյուղապետարան չկա, մարզպետարան չկա, ուր ուզում ես դիմի, մեռած հոգիներ են։

«Գյուղը էնքան խնդիրներ ունի․ որ բոլորը թվարկեմ, մինչև առավոտ չեմ ավարտի։ Կոյուղի չկա, 21-րդ դարում ջուր չունինք։ Էս երկրում մենակ կքանդեն, սարքել չիդեն։ Ժողովուրդն է մեղկ»,-շարունակում է Ամասիայի բնակիչը։

Տղամարդը նեղվում է, որ 30 տարուց ավելի իրենց կողմից բարձրացված խնդիրները անտեսվում են, ոչ մի իշխանություն իրենց գյուղի մասին չի հիշում, ոչ էլ նրանց հետաքրքիր է այդ գյուղում ապրող մարդկանց ճակատագիրը։